- Dit onderwerp bevat 0 antwoorden, 1 stem, en is laatst geüpdatet op 3 maanden, 3 weken geleden door
.
-
Berichten
-
Na een kleine pauze van het zeilseizoen na het WK, begon het bloed toch te stromen waar het niet gaan kan. Een klein belletje naar de oude heer, bleek dat hij ook wel was te porren om weer eens het water op te gaan. De Oliebollen Cup in ZuidLaren werd de bestemming voor ons beiden. Huub had er blijkbaar ergens in 19 net niet 50 gezeild (lang geleden dus).
Voor mij zou het de eerste kennismaking worden met Zuid-Laren. Het eerste leerpuntje was al snel. Stap niet om 16.00 in de auto op een vrijdag. Een rit die al lang was, duurde wel erg lang door de een enorme hoeveelheid regen en de daarbij gepaarde files in de randstad. Eenmaal rond 20.00 konden we de verwarming snel aandraaien in onze chalet (voor de normale nederlander een stacaravan). Die verwarming zouden we dit weekend nog wel een paar keer nodig moeten hebben. Groningen ligt blijkbaar toch een stuk noorderlijker dan de Scheveningse Costa del Sol. Over de zon gesproken, als die niet in de laatste 5 minuten dat we in ZuidLaren waren, niet was doorgebroken was ik mij gaan afvragen of die wel op kwam in Groningen in deze tijd van het jaar.
Genoeg geklaag. Zaterdag werden we getrakteerd op een prachtige 15 knopen wind die gepaard gingen met genoeg winddraaiingen waar je alles weer kon terug winnen, of verliezen. Meestal zat het ergens daar in het midden. Er stonden voor het gehele weekend vier wedstrijd(jes) op het programma. Waarbij er op de zaterdag een pauze tussen de twee wedstrijden zat voor een kop erwtensoep. Die soep was wel een hoogtepunt van de dag voor mij. De rest hebben we het niet meer over. What happens in Grunn, Stays in Grunn. Zo’n pauze is lekker op papier, maar wanneer het waait en ergens rond de 6 graden is, zeil ik persoonlijk toch liever door. Deze pauze heeft uiteindelijk ook Kik de volgende dag de das om gedaan. Beterschap Kik! Deze dag was er één persoon die er met kop en schouders bovenuit stak en dat was Stefan de Vries.
Tijdens de nabespreking werd er geopperd om te gaan wokken met een aantal mensen. Ik denk dat dit ook weer een eerste keer voor mij was om in de all-you-can-eat wok te eten. Ik weet niet waar ik meer respect voor heb, Melle zijn derde plek of de hoeveelheid hij naar binnen heeft zitten werken die avond. Zoals mijn vader altijd zegt ‘Waar laat die jongen het toch’. Zondag had de verwarming zijn werk gedaan in de badkamer en ik had weer een droog en voorverwarmt pak. De kou was er nog steeds, maar de wind was er in mindere mate. Minder wind en dezelfde grootte van winddraaiingen zorgden weer voor twee mooie wedstrijden waar ik wederom inhaalraces kon doen. Ik gooi het op de Groningse lucht, maar starten was niet mijn ding dit weekend.
Uiteindelijk ging Stefan er vandoor met de winst, Jorrit Gruis werd 2e en Melle Heerlien 3e. De Groningse gastvrijheid was enorm en we hebben genoten. Dank aan alle mensen die het wederom weer mogelijk maakte. Het enige waar ik op zou hopen is de soep na de wedstrijden i.p.v. ertussen, dan is de kou toch iets beter te verteren.
Op naar de zondagen op Loosdrecht!
Tobias de Haer
NED 133
- U moet ingelogd zijn om op dit onderwerp te kunnen reageren.