2025 WK Masters (by Wouter Molenaar)

WK Finnmasters Medemblik 2025

Twee jaar geleden had ik me voorgenomen deze serie in ieder geval wel te zeilen en me er ook op verheugd. Het was door omstandigheden maar liefst negen jaar geleden dat de Stressfactor een wk masters had meegedaan. De enorme dynamiek in ons landje die er aan vooraf ging zorgde er voor dat er een enorme Nederlandse deelname was en dat er zelfs een aantal zeilers speciaal voor dit evenement een Finn heeft gekocht. Het deelnemersveld was wel een beetje een allegaartje . Met name de Belgen en de Nederlanders waren goed vertegenwoordigd, maar verder was er geen enkel land vol voor gegaan.

Het was de vrijdag dat ik mijn boot kwam brengen en naar de slipway reed waar de legends zouden staan. Ik werd tegengehouden door Jaap Goede die vertelde dat de legends daar niet meer apart zouden staan. Ik moest maar naar het veldje verder op. Onderweg kwam ik Casander tegen die me vertelde dat je met de auto het veld niet op mocht. Dat toch maar aan me laars gelapt en doorgereden tot de rijplaten bij het strandje waar ik ontdekte dat Cees Nater naast de rijplaten stond. Tactisch een handige man dus gauw de boot er naast gezet. Wat meet en greet met wat Kagenezen en HWH ers en de mast er op. Ik zag al wat mensen gaan zeilen, ik moest er even niet aandenken, ook niet op zaterdag.

Zondag was dan de dag om even het water op te gaan. Naar de start gevaren en mee gestart met een groep waarvan ik niet wist of het de mijne was. Lekker windje en weer eens voelen hoe het daar is. Dat ging allemaal wel en Stefan Marechal ging hard en ook de Ned 90. Bij navraag op de kant duurde het een tijdje voor we er achter waren wie dat was. Ene Frank Baiko.

De opening ceremonie die avond was de tent helemaal vol . Jan Zetzema en zijn team maakte er een mooie show van.

Maandag gingen we er dan maar echt voor zitten. Na de trimhulp van Chiel Barends moest mijn boot nu goed lopen. Er was voor mij een doelstelling om bij de eerste een derde van het veld te eindig en nul risico’s te nemen. Peter Peet had me die ochtend net op tijd verteld dat er geen twee maar vier startgroepen waren.

Na de eerste dag heb ik mijn doelstelling direct van tafel geveegd en er één goede wedstrijd van gemaakt. Wat viel dat tegen. Eigenlijk pakte ik de golven niet lekker en voelde me behoorlijk armoedig. Allemaal zeilnummers om me heen die ik niet kende en eigenlijk was het enige lichtpuntje dat ik een beetje met Paul Kamphorst aan het battle’n was. Aan de kant bleek ik niet de enige te zijn die het niet naar zijn zin had. Waren wel wat huilertjes die klaagden dat de start te ver weg was ( ik had beter in Andijk een kamer kunnen huren) Het lag overal aan behalve aan de zeiler zelf natuurlijk.
Er bleken op bij de uitslagen dat er vier boten waren met 2 eentjes en dat is natuurlijk fantastisch. Minder fantastisch was dat het comité besloten had deze 4 toppers op dinsdag tegen elkaar te laten varen en dat toevallig in mijn groep.

Maar no problem, het waren twee mooie wedstrijden om te varen. Tevens ging de NED 2 iets beter. Dat gaf al een goed gevoel. Op de kant bleek er bij andere deelnemers toch weer wat malheur. ( van niet gezien bij de finish tot in de verkeerde groep gestart) en weer huilertjes die steeds aan de verkeerde kan van het kruisrak zaten. Maar eigenlijk was het gewoon genieten, want de omstandigheden waren perfect.
Ook begon er in de uitslagen wat vorm te komen. Alleen waren de leeftijd divisies nog niet gesplitst. Dat gebeurde de volgende dag. De stemming op het veldje waar we stonden was top en voor en na de wedstrijden was het ook top. Met Nanda en Chiel Barends culinair Medemblik verkennen was een beetje de kers op de taart.

Dinsdagmiddag een borrel bij Brakenboer, dat was nog eens wat. Het was fantastisch. Ik was daar na het behalen van het kampioenschap in de 470 klasse in 1975 niet meer geweest. Bewust vermeden die plaats waar ik 3 of 4 jaar onderdak had. Maar nu dat was een hele andere setting met mooi weer en uitsluitend gezelligheid. Een buitenlander vroeg aan me hoelang er nog gratis drank en hapjes waren. ‘’As long as it last ‘’ vriend. Een top avond.

Woensdag begonnen we zoals gewoonlijk met koffie op het terras en daarna naar de boten. Die routine beviel me prima . Had ook wat gezelligs, ook op het veldje waar we te water gingen. Er lag altijd een bootje van het comité die ons uitzwaaide, althans dat dacht ik. Tot Dennis Ruiter in de rubberboot zei,, Wouter, je moet je zwemvest nog aan doen”. Hmmm zo dus. Maar één wedstrijd die dag weer onder heerlijke omstandigheden en er begon een beetje tekening in te komen hoe iedereen er bij lag in het veld. De Stressfactor was steeds meer at ease en vond steeds beter een weg door het veld. Duidelijk was dat PJ niet veel liet liggen. s ’Avonds het foodtruck festival. Dat zag er op papier beter uit dan het eigenlijk was. Ik ben na afloop in mijn huisje nog naar wat te eten gaan zoeken, want de ene foodtruck na de andere sloot het luik.

Donderdag 2 wedstrijden weer met lichte wind maar prima te zeilen. Opa begon het zowaar echt leuk te vinden. Hoewel er wel een smetje zat op de eerste wedstrijd. We finishten al na het eerste kruisrak. Iedereen vond het merkwaardig, maar gefinished is gefinished . Wachten op het eerste sein van de 2e wedstrijd ging de N vlag omhoog wat betekend wedstrijd afgebroken. Cees Nater en Stressman besloten naar de haven te varen. Tot er een rubberboot naar ons toe kwam en vertelde dat we nog moesten beginnen met de eerste wedstrijd. Right weer wat geleerd. Maar dat ging allemaal nog vrij vlot zonder lange startprocedures en konden we toch weer op tijd aan het bier.

Vrijdag de laatste wedstrijd om het af te sluiten en om je klassement te maken. Duidelijk was er wie er ging winnen, maar daarachter was het nog knap spannend. Zelf stond de NED2 er aardig bij in de legend divisie, maar je weet het nooit precies hoe het loopt. De wedstrijd was met echt lichtweer. Eigenlijk precies waar de Stressfactor van houdt. Na de start was het even zoeken, stuurboord uit gestart, daarna 1 maal naar bakboord geklapt maar dat zag er niet goed uit. Dan maar weer terug. De tweede keer was raak en was er plaats bij de eerste 10 bij de eerste boei. Voor het ronden had ik me eerst groen en geel geërgerd aan een Italiaan die onder me lag en omhoog kwam in het laatste deel van het kruisrak. Nadat ik achter zijn spiegel wegzakte in de vuile wind zag ik hoe vreemd die man in zijn boot zat. Hij zat bijna helemaal voor de overloop en tegen de zwaardkast aan. Een vreselijke houding maar het werkte wel. Kostte maar 3 of 4 plaatsen…. Bij de bovenboei van Muyden aangesproken wat hij voor de wind ging doen. Ik heb dat wel verstaan, maar het kwam niet echt binnen. In ieder geval kwam Martijn 3 beneden en ik rond de 13 ergens. Precies in een rak wat me ligt. Al mijn opgebouwde kennis over dit soort omstandigheden leken wel vergeten, ik voelde me echt een domme eikel. Maar goed, een beetje consolideren meer zat er niet meer in.

Op de kant dit keer geen gezellige aftersail en beetje lullen, de boel moest weer ingepakt worden. Altijd even stressen bij iedereen, negen jaar niet inpakken bleek hier toch duidelijk dat opa zo’n beetje de langzaamste was. Leuk, dat Henneke en John Stavenuiter nog even naar me toekwamen om gedag te zeggen. Tja, dat was ook van 50 jaar geleden.

De prijsuitreiking ging vlot met veel thankjoes voor de vrijwilligers, want die hebben er een fantastisch evenement van gemaakt. Hulde. Ook wat ik hoorde van wat buitenlanders dat ze het zo mooi niet verwacht hadden. Medemblik heeft niet een naam dat het altijd mooi en relaxed zeilen is. Maar dit WK dus wel. Dus lof alom.

En verder dat:

• Die Oekraïner soms zo onwaarschijnlijk hard ging, dat ik dacht dat er iets onder mijn boot zat. Ik had het gevoel ook wel eens bij de Rus 73 gehad.
• Was de SGP 1 gewoon een oude bekende van me, die in de valk van een vriend van me in de draad heeft gestaan. Hij volgt ons al jaren en is de enige Finn in Singapore.
• Peter Aukema geen eigen Finn hoeft te hebben, want hij ging in de boot van Sjoerd Hofland harder dan ooit.
• Mijn 470 bemanning Tony van Oeveren uit Mallorca was gekomen om een dag te volgen en ook na 50 jaar weer voor het eerst bij Brakenboer was.
• Henk de Jager na een dag zeilen moest afhaken door een ernstig kaakontsteking. Tragisch, als je daar voor uit Kazachstan komt.
• Ook Jan Zetsema van de dokter niet mocht zeilen vanwege gebroken ribben. Dat is natuurlijk ook vreselijk als je zo’n 3 jaar bezig bent met organiseren van het evenement.
• Ik nog steeds niet weet of de Italiaan Bastiaan Brouwer Nederlands spreekt.
• PJ een muzikale ode kreeg van Brendan Hogg, wel Ai, toch ontzetten leuk.
• Je uiteindelijk moet accepteren wat er in de uitslagenlijst staat, want je bent altijd zo goed als je laatste wedstrijd.
• Na negen jaar absentie op de masters was weer ontzettend fijn om mee te doen.

Uitslagen

Wouter Molenaar
NED 2