Page 1 of 1

Masters 2011 - Punta Ala - Deel 1 (by Stressfactor)

Posted: 07 Jul 2011, 20:21
by Webmaster
De reis
Al tijdens de Hemelvaartwedstrijden kwam het onderwerp WK Finnmasters bij mijn steigerbuurman Fons van Gent dagelijks ter sprake. Die Hemelvaartwedstrijden waren trouwens als forse hangexpeditie een ideale voorbereiding voor het WK. Na een pittige reis was de slagboom van de camping de eerste horde, want daar kwam je niet zo maar langs. Het inchecken was een noodzakelijk ergernisje nadat je gekreukeld uit je auto kwam. Vervolgens kon het protocol beginnen met regelaars met allemaal een eigen autoriteitje die je naar je plaats veroordoneerde. Daarna was er even de ,,meet and greet’’ met velen die er al waren, waaronder Bas Proper die een week van te voren al gemeld had ,,het is hier fantastisch’’.

Image

De Meting
De finnmeting betrof inchecken, zeilen meten, boegnummers zien te verkrijgen en de boot laten meten. Dit leek eenvoudig maar vrijdag was je daar gewoon een dag mee bezig. De stuurman van de NED 60, die vrijdagmiddag net aan kwam, deed daar wat lacherig over, maar hij was het zelf zaterdagmiddag ook spuugzat. Eén man voor 280 boten is toch wat weinig. Uiteindelijk zijn er toch een aantal boten niet gewogen en..... dat zijn meestal net de kritische gevallen.

Image

Het Zeilen
Zaterdag : een windje 2/ 3 bft, heerlijk gezeild met de heren Proper en Barends en weg was alle stress. Zondag de oefenrace. Deze was nodig om te zien hoe dat ging met al die groepen. Zelf zat ik bij de CZE-1 in de groep en dat bleek de enige groep te zijn die de wedstrijd in zijn geheel uitzeilde. Een pittig windje en we wisten direkt de hard hangen hier ook bij het spelletje hoorde.

Image

De Wedstrijden
Van Cees Scheurwater hoorden we: Aan de wind uitrusten en ruime wind gaat het gebeuren... Na een dag buffelen was de conclusie van de verslaggever echter toch iets anders. Na de start werden er gaten getrokken door de diknekken/ powermannen (bijv CZE-1 & GBR-2 ), die in de ruime rakken echt geen spectaculaire dingen lieten zien. Er waren wel enkele mannen die zich wel naar voren konden varen ( bijv Budzien en J.W. Kok), echter het merendeel ging ongeveer even hard. Een boot of 6 of 7 pakken kon wel. Van de 8 wedstrijden heeft ondergetekende er 6 met de pompvlag gevaren, dus het was flink aanpoten en vooral hard hangen. Uiteraard gebeurt er heel veel en zijn er dan 280 mensen die allemaal een verhaal hebben.
De laatste wedstrijd was een inhaalwedstrijd die voor ons als ,,blauwe “ groep voor drie uur gestart moest zijn. De andere groepen waren al weg, maar het comité loste dit strak op door de lengte van de startlijn te verlengen en direct, bij de eerste start, de zwarte vlag te zetten. Inderdaad, dan heeft iedereen een mooie start en is de boel in één klap weg. Trouwens van die blauwe groep werd ik niet vrolijk die dag, want toen de ,,gele’’groep weg was, zag ik tot mijn grote schrik dat er 6 boten uit de eerste 10 met een blauw wimpeltje rond voeren, wat eigenlijk (at random) 2 a 3 had moeten zijn. Voordeel voor de andere drie groepen en nadeel voor de zeilers in de blauwe groep op de laatste dag.
Na een aantal dagen zeilen waren wel een aantal dingen duidelijk:
    De pin was bijna altijd behoorlijk voordelig.
    De boventon stuurboord aanzeilen leverde ook behoorlijk voordeel op, spannend en superriskant
    De wind draait langzaam één kant op en komt niet meer op de startkoers.
Dat laatste, daar ging de Stressman helemaal mank op en het overtreden van artikel 42 alsmede het breken van de joystick leverde ook al geen vermindering van punten op. Het podium was daardoor zomaar tussen de vingers door geglipt. Dat gold niet voor onze Loek Kruyer die daar wel stond met een mooie zilveren plak achter de Zweed Mikael Brandt. De Grand Grand Masters was voor de Hollanders een goede divisie met 3 Nederlanders in de top 10. De Grandmasters is een zeer zware divisie daar konden de Nederlanders geen potten breken. Echter bij de masters was het een Nederlands feestje met 5 boten bij de eerste 15.

Image